3 Kasım 2010 Çarşamba

why do I still care?

umursadığım onca gereksiz şeyin yanında umursamadığım bir dolu gerekli şey var aslında. Bana gelen, gelmeyen telefonlar msnde yazılan saçma şeyler umursadıklarım arasındayken derslerimi hala yeterince umursamıyorum. neden? bilmiyorum dün ilk defa bir arkadaşıma imza atmasını rica ettim.. normalde sadece girmem derslere imza da neymiş? ama oydu beni korkutan 8 saat olursa bırakıyomuşşş diye. efsaneymiş gerçi de. gidiyosa atıversinn!

akşama sınavım var. econ 102!! evet kalmıştım bi daha alıyorum Erinç Yeldan'dan. o kadar güzel özetliyo ki makroekonomiyi dün bi kaç saat bakındım die çalışasım bile gelmiyo ne yalan söyliim. ama yok gidicem bir iki saate kütüphaaneye ve akşam beş buçuuğa kadar çalışıcam söz veriyorum.

hava yine güneşli bugün ve ben yine deli dürtmiş gibi sekiz bucukta kalktım. erken yatıyorum çünkü daha fazla kara gecelere izin vermiyorum istemiyorum üzülmüyorum. siz hangi delinin üzüldüğünü gördünüz bu güne kadar. ha gerçi ben amerikada önce gerçekten bişi oldu da ağlıo sandığım adamın bi anda otobüste kahkahalarla gülmeye başladığını görmüştüm demekki bazen deliler de üzülebiliyo :D

farkındayım başladığımdan beri çok boş konuşuyorumm ama bu benim suçum değil. oturup dolu dolu yazabilicek bi vaktım yokk çok yoğunum :P gerçekten! ama bir gün ben de burda açıcam ağzımı yumucam gözümü. ha bi de her şeye ağlayan ben "öyle bir geçer zaman ki" dizisinde neden ağlayamadığım sorusunun cevaplarını arıyorumm. bulduğumda sizinle de paylaşıcam! kırmızı rujum siyah saçlarım ve elimdeki şarap kadehimle benden gelsin o zaman : "benim olacaksın Mete!" ve deli kadının kahkahalarıı...

1 yorum: